De G20 top tijdens 7, 8 en 9 juli was groot nieuws. Niet wat de uitkomst was van wat er besproken is, maar wat er buiten op de straten in Hamburg is gebeurd.
Meteen kregen we de vreselijkste beelden te zien en werden de demonstraties aan extreem links activisme gekoppeld.
Wat een enorme hoeveelheid links denkende mensen!!
Dat kan ik me bijna niet voorstellen.
Toch wisten alle deskundigen, politici, media in ieder interview te melden dat het (extreem) linkse demonstranten waren, die de vernielingen hadden aangericht.
Zodra je ergens een naam aan geeft, heb je er macht over. Wat hebben we al een namen voorbij zien komen, bv. : separatisten, rebellen, gematigde rebellen, lonely wolves, terroristen, IS, conspiracy, autonomen, anarchisten, enz. enz......
En dan nu blijken de extreem linksen verantwoordelijk te zijn voor de misdaden.
Zijn al deze mensen stuk voor stuk gelegitimeerd, als zijnde lid van een linkse (politieke) organisatie?
In een groep kan er een groepsmentaliteit ontstaan, men gaat op in de anonimiteit en laat zich mee zuigen door krachten, in dit geval een geweldsstroom, dat mensen zelf niet meer in de gaten hebben waar ze mee bezig zijn en zichzelf later afvragen "Hoe heb ik dat ooit kunnen doen?"
Misschien zijn er mensen geweest, die uitsluitend zin hadden in rellen, dit vuurtje hebben opgestookt en is geëscaleerd. Ik moest eerden denken aan hooligans, dan aan mensen van bv. die Linke, of Greenpeace of SP leden.
Ondertussen komt het rechts extremisme op. Tijdens de 1 mei vieringen in Zweden, was er tegelijkertijd een grote bijeenkomst van extreem rechts, een groepering, die in aantallen groeit. En niet alleen in Zweden, ook Noorwegen, Denemarken enz.
Tussen 2000 en 2006 zijn er twaalf moorden gepleegd op met name Turkse inwoners in Duitsland de zogenaamde NSU moorden. Het heeft 13 jaar geduurd, voordat de eerste rechtszitting begon. Is men in Duitsland aan het rechter oog blind?
Vaak vraag ik me af.... "waartoe gebeurt iets".
Binnen een week gaan er al stemmen op, binnen de christelijke partij in Duitsland, de CDU, om in samenwerking met de EU, namen van linkse activisten te plaatsen in een databank. Want, zo bleek, de daders kwamen niet uitsluitend uit Duitsland, maar ook uit andere, omliggende landen.
Is men ten opzichte van Erdogan, "onze trouwe Nato bondgenoot" die heeft laten weten, de coupplegers te willen laten onthoofden, net zo duidelijk en afwijzend als tegenover de links activisten, die "slechts" materiële schade hebben aangericht? Met een dergelijke vriend, hebben we geen vijand meer nodig!
Angela Merkel wist uit het verleden, dat tijdens alle G20 bijeenkomsten, er grote demonstraties en rellen zijn geweest. Zij kan wat er in Hamburg is gebeurd, goed gebruiken voor haar herverkiezing, want Merkel wil Mutti blijven over het Duitse volk! Zij wil haar politieke tegenspeler, Martin Schulz, van de SPD, uitschakelen en dit is één van de methoden die zij en haar partij gebruikt. Links in een kwaad daglicht zetten! Links activisten in kaart brengen en de politiemacht versterken!
Dat is dan meteen het antwoord op het "waartoe!".
En eh.....wat ik nu heb geschreven, is dat links? Extreem links? Word ik nu ook op die lijst geplaatst?
Gisteren, zaterdag 1 juli, viel ik op Bvn in een uitzending van Jinek, waar zij op dat moment een gesprek had met Rob Scholte. De man die in 1994 een bomaanslag in zijn auto heeft overleefd, en sindsdien met geamputeerde benen in een rolstoel leeft. Hij vertelde over zijn jarenlange strijd met het gemeentebestuur van Den Helder. Hij heeft in gezamenlijk overleg met deze gemeente, in een gebouw een museum gecreëerd, maar moet er per 1 juli uit. Deze situatie leeft tussen beide partijen al heel wat jaren en inmiddels is er door dit conflict een scheefgroei ontstaan in de communicatie.
Ik kreeg de indruk dat Jinek geen enkel begrip had voor dit conflict en hij werd door haar manier van vraagstelling in de verdediging gedrukt. Zij had in feite één begrip moeten noemen: "Machtsstrijd", in het voordeel van de gemeente, die net zolang door zal gaan totdat zij gewonnen heeft.
Ik geef het je te doen, deze man heeft niet alleen een aanslag overleefd (waarvan de dader tot op de dag van vandaag onbekend is), maar laat nu tevens zien, dat hij over een grote dosis levensmoed beschikt en déze zal hem in staat stellen zich niet klein te laten krijgen. Maar ja, hij heeft te maken met het heilig verklaarde bezit. Net als bijvoorbeeld het koningshuis en de kerk heilig verklaard zijn. Tja....! Max Stirner (De enige en zijn eigendom), noemde nog een paar heilig verklaarde zaken, maar dit ter zijde.
Wie ongehoorzaamheid toont tegenover de macht, krijgt het zwaar te verduren.
Ik heb respect voor Rob Scholte, die zich niet op de kast liet jagen en rustig de vragen beantwoordde, ondertussen aan tafel zittend met de andere gasten, die zaten te wachten, tot zij.....eindelijk.... aan het woord konden komen.
En ja hoor, dat gebeurde dan ook, Joost Vullings en Xander van der Wulp, beiden politiek verslaggever bij de NOS, mochten vertellen hoe ontzettend leuk het is om te werken aan hun Vlogs!
Iedereen lachen, ach wat hebben we het leuk met elkaar: 'Zie je Rutte daar rennen en dan Pechtold, die, op het moment dat hij ons zag, al riep, vlog, aflevering 15'. Dit gegeven werd zelfs nog een keer herhaald. geweldig, de kijkcijfers stijgen en vooral jongeren tussen 25 en 35 jaar volgen ons.
Tot Jinek aan Rob Scholte vond, wat hij van de vlogs vond. Nee, hij keek niet naar dit soort programma's en hij zat nu met verbazing dit gesprek te volgen.
En nu komt het..... hij stelde daarop de vraag of zij in hun vlogs ook aandacht hadden besteed aan het feit, dat deze week in een besloten rechtszitting is bepaald, dat Joris Demmink, voormalig secretaris generaal op justitie, niet vervolgd wordt voor seksueel misbruik bij minderjarigen. Antwoord: 'Nee, dat hadden ze niet gedaan. Waarop hij de vraag opwierp wat dit voor de rechtstaat betekent. Er werd wederom door elkaar heen gepraat en Eva Jinek nam het heft in handen, door het gesprek een andere (veilige) richting op te sturen, met slechts één doel..... er moet gelachen worden.....!
Lachen? Prima, maar dit soort lachen.....?.....Tja....!
Hier is de uitzending terug te zien. Vanaf ongeveer 20.00 min. tot ong. 35.00 min. is Rob Scholte met zijn onderwerp aan de orde en hoe daarna vanaf 42.55min. de zaak Demmink even aan bod komt.
Er was eens een schoolmeester in een dorp in het noorden van de provincie Groningen. Op het wijde vlakke land was hij, van een tweemansschool, het hoofd. Een taak, die hij met grote verantwoording op zich nam en..... met grote vreugde.
Hij woonde met zijn vrouw en destijds drie kinderen, in een bescheiden huis, naast de school. Tussen huis en school lag het schoolplein, die hij ontelbare keren heeft overgestoken, van huis naar werk en omgekeerd. Evenzo vaak werd er heen en weer gelopen voor een kopje koffie, een praatje met zijn vrouw, even bijkomen.....
Een schoolmeester die liefde voor zijn schoolkinderen zijn pupillen had, voor wie hij zorg droeg, als ware het zijn eigen kinderen. Hij was als een vader voor hen.
Als hij voor de klas stond, was iedereen stil. Hij kon vertellen, hij kon laten luisteren, kon streng zijn, maar kon de klas ook laten lachen en lachte zelf hartelijk mee. Hij schreef met krijt zinnen en sommen op het bord en maakte op bijzondere feestelijke dagen mooie tekeningen, zodat het zwarte schoolbord ging leven. Hij kon de klas laten zingen en zong zelf vol overgave mee. De canon "A ram sam sam", was een lied dat de klas graag met hem zong. Dat het een Marokkaans lied was, deerde niemand (Wilders bestond toen nog niet).
Wanneer de meester jarig was, had hij een film gehuurd,verduisterde het lokaal en mochten alle leerlingen naar de film kijken, een hele gebeurtenis. Als extraatje, ging hij dan nog goochelen, terwijl ondertussen met verbaasde ogen iedereen riep...."Aaaaa en Oooooo, hoe kan dat?" Hij had er zo'n schik in, hij genoot en de klas genoot!
Eén keer in het jaar mochten alle kinderen mee op schoolreisje. Ja, ALLE kinderen! Er werd tevoren door ouders voor gespaard en als er kinderen bij waren, die het geld niet op konden brengen, dan kwam dat geld er hoe dan ook, daar zorgde deze meester voor. Hij wilde alle kinderen dat plezier gunnen. Voor hem was iedereen gelijk!
In augustus tijdens de zomervakantie, stroopte hij zijn mouwen op en hielp de boeren mee met het binnenhalen van het hooi.
Hij hield van de school en van zijn leerlingen.
Op zijn bureau was vaak een poëziealbum te vinden. Dan had een meisje hem gevraagd of meester er iets in wilde schrijven. Het kind kreeg een aai over de bol, meester nam het boekje mee, om er in z'n vrije tijd een kunstwerkje van te maken. In een heel mooi versierd handschrift schreef hij een versje en maakte er een prachtige tekening bij. Dan overhandigde hij het kostbare bezit weer aan de leerling, die blij en trots was, wat meester speciaal voor haar had gemaakt!
Met de schoolinspectie had hij niet veel op. Want al die gesprekken met mensen in functies, die zo ver van het schoolleven afstonden, maar wel met hun bepalingen en regels kwamen, waren voor hem stoorzenders: de zogenaamde "Beste stuurlui staan aan wal" mensen.
Nee, voor de klas staan en zorgen dat de kinderen levensvoer meekregen. Doen en er niet teveel over praten.
Kwaad kon hij worden om de schoolstrijd in het Noorden. De strijd tussen de christelijke/gereformeerde scholen en het Openbaar onderwijs. Dat was, waar hij voor streed: Openbaar onderwijs, voor iedereen bereikbaar. Geloven doe je maar in de kerk, dat moet los staan van het onderwijs. Hij zorgde er wel voor dat er één keer in de week een dominee kwam om leerlingen bekend te maken met de bijbel, maar dan als geschiedkundig gegeven. als er maar vrijheid was om te kiezen.
De dominee uit het dorp was een grote vriend van hem, maar dat was dan ook een vrijzinnige dominee, die wars was van iedere dogma en onderdrukking, die het geloof óók met zich mee kan brengen.
De meester noemde zichzelf een christelijke humanist, zonder God.
De meester kon vertellen over Vondel, Erasmus, over de sterren, de zon en de maan. Hij kon lachen en stralen om de kennis, die hij van zijn leermeesters had opgedaan. Hij had zijn opleiding aan de Kweekschool gevolgd, de zogenaamde universiteit voor het arbeidersvolk. Met negens en tienen was hij geslaagd. hij kreeg een functie aangeboden op een bank. Neen, daar bedankte hij voor. kennis doorgeven en leerlingen bijstaan om hen voor te bereiden op hun latere levensweg.
De school was inmiddels uitgebreid tot een driemansschool. Drie leerkrachten en regelmatig een hospitant die meedraaide, ook in zijn gezin.
Zijn vrouw, die de status had van de "Juffrouw van Meester", kwam af en toe langs, bracht koffie in de pauzes en zorgde daarnaast voor het gezin. Daar in de 50er jaren, in dat dorp waar het leven goed scheen. De grond beefde er niet en de boeren waren trots op hun grote boerderijen en akkers, alsook op de wat kleiner uitgevallen bezittingen. In het vuurrode Oost- Groningen stond een standbeeld van Lenin, die toen nog niet als massamoordenaar werd versleten. En Nederland stond nog bekend om z'n tolerantie.
Toch, nadat de schoolmeester daar ruim 10 jaar had gewerkt, wilde hij zijn blik verruimen en verhuisde met z'n gezin naar een stad: Arnhem.
Ook daar werd hij schoolhoofd, met dit verschil, dat de school groter was, meer leerlingen en collega's en een aantal kilometers van huis. De "Juffrouw van Meester" bracht geen koffie. Er kwam een auto, een VW kever, een tv in huis, een keurig bankstel en het vierde kind deed z'n intrede.
Hij begon te vergeten, dat zijn eigen kinderen, gewoon zijn kinderen hoorden te zijn en geen leerlingen. Hij was streng, stelde hoge eisen. Zijn oudste dochter hoorde een voorbeeldleerling te zijn. Kwam zij met een 7 thuis van school, dan had dat op z'n minst een 8 moeten zijn. Dat zij op haar tenen liep en eenzaam was, kon hij niet zien. Hij deed toch z'n best, om ook zijn kinderen op het leven voor te bereiden?
Fietste de meester eerst nog, steeds vaker werd de auto gebruikt. De kever maakte plaats voor een groter model. Zijn kinderen werden groter, kostten geld, er moest meer verdiend worden. Hij studeerde in de avonduren en ging daarnaast avondles geven op een hele grote Lagere Technische School, waar hij later adjunct werd.
Hij stond nog wel voor de klas, maar er ging toch wel heel veel tijd zitten in vergaderen. Tja..... er moest heel wat meer vergaderd worden over regels, die door de overheid bedacht werden. Zijn leerlingen stonden nog steeds centraal, maar er kwam wel heel veel werk op hem af.
Vlak voor de zomervakantie nam hij ieder jaar weer afscheid van de groep, door met ze toneel te spelen. De einduitvoering voor ouders en andere leerlingen, speelde zich niet af in een klein achteraf zaaltje, maar in de Stadsschouwburg van Arnhem.
Nadat de leerlingen al lang van school waren, kwamen ze nog vaak een keer bij meester terug om te vertellen hoe het met ze ging.
En de meester zelf?
Hij werd moe.
Zijn vrouw overleed. Zijn kinderen gingen de deur uit.
Hij lachte al lang niet meer. Lachen, zoals hij ooit, vroeger in het dorp had gedaan, was een zeldzaamheid geworden.
Hij werd ziek, ernstig ziek en vertrok uit het leven!
Nu, nog weer zoveel jaren later, doet hij vanuit een plekje, ergens in het heelal, tussen de sterren, waar hij zo graag over vertelde, een deurtje open en kijkt naar beneden. Dan lacht hij niet, maar is bezorgd, om wat er van zijn vak is over gebleven. Hoe de klassen zijn uitgedijd, leerkrachten nauwelijks hun taak naar behoren kunnen volbrengen, omdat ze er zoveel andere taken bij hebben gekregen. Bezorgd, omdat er minder mannen voor de klas staan, omdat er geen vakleerkrachten zijn, bijvoorbeeld de leerkracht lichamelijke opvoeding. Waar zijn de zwemlessen gebleven? Het schoolzwemmen is n.b. wegbezuinigd. Het aantal verdrinkingsgevallen neemt toe. Het kan niet anders, dan dat er een verband is tussen beiden. En dan te bedenken, dat hij zelf, lang geleden, met zijn oudste dochter, die toen ongeveer 8 jaar was, 's morgens om 6 uur al op de fiets zat, om naar een groter dorp ongeveer 10 km verderop te rijden, waar zij zwemles kreeg. Ernstig bezorgd is hij om de verleidingen waar jonge kinderen aan blootgesteld worden: alcohol, internet, games, drugs. Hij houdt nog steeds van zijn vak en van het openbaar onderwijs. Maar hoe kan het toch dat de kwaliteit zo is achteruit gegaan? Dat leerkrachten moeten schreeuwen om gehoord te worden? Hij schrikt..... "Het kan toch niet zo zijn, dat.....? Dat er stilletjes naar toe gewerkt wordt, dat er een tweedeling gaat ontstaan? Dat het openbaar onderwijs wel blijft, maar dat er meer en meer private, ofwel particuliere scholen ontstaan, voor ouders die het goed betalen kunnen? Dat kán toch niet?"
Hij is er niet gerust op.
Hij denkt terug aan de tijd in het dorp, aan zijn leerlingen, ach wat is dat lang geleden en er verschijnt een lichte glimlach om zijn mond.
Misschien, heel misschien hebben, dragen zijn leerlingen van toen, de idealen van destijds nog in zich. Maken zich sterk om het onrecht aan de kaak te stellen, zich te roeren. Heel misschien.....!
En zijn oudste dochter?
Die kijkt af en toe naar de sterren, zoals ze ooit met hem had gedaan, in die zeldzame momenten dat ze alleen met haar vader was. Ze denkt..... "Het was moeilijk, pijnlijk en eenzaam makend om met deze vader te leven, maar naarmate ik ouder word, begrijp ik hem steeds beter. Ik ben zelfs dankbaar dat hij mijn vader is geweest!"
De vader kijkt nog even naar beneden en zo waar, er komt een brede glimlach op z'n gezicht. Hij draait zich om en doet stilletjes de deur weer dicht.
Dan, verrast, kijkt hij nog één keer op en luistert naar de muziek die hij hoort. Dat kan toch niet wáár zijn.... ja, het is zijn dochter die voor hém speelt!
Hij lacht..... eindelijk kan de vader weer lachen!!!
"Zo is het leven goed.....!"
Friedrich Nietzsche uit zijn boek Zarathoestra:
'Het lachen verklaarde ik heilig; gij hogere mensen, leer toch - lachen!'
Nu weet ik het zeker...... we leven in een christelijk land, nou ja, ik niet, maar Nederland is een christelijk land.....want.....:
Jesse Klaver krijgt de schuld van de mislukte formatiegesprekken. Schuldig!!! Zodra mensen hun zin niet krijgen, dan geef je iets of iemand de schuld!
In het christendom staat het gegeven "schuld" centraal. Wij zijn zondig geboren en Jezus is voor onze schulden gestorven. Kort door de bocht, maar waar het op neer komt, is het de uitleg, die ons op die manier door de vertegenwoordigers van religies wordt verteld. Het schuldig zijn, zit ons bijna in het dna. Althans, de mening, dat we schuldig zijn.
Drie weken geleden, ongeveer, toen formateur Edith Schippers verklaarde, dat de formatiegesprekken waren uitgelopen op een mislukking, hadden de heren van de desbetreffende partijen: VVD, CDA, D66 en GroenLinks, elkaar toegezegd, geen nadere informatie naar buiten te brengen, omtrent het mislukken van de formatiegesprekken. Daar hield men zich aan. Het enige wat we hoorden was, dat het vast was gelopen op het onderwerp "migratie". Rutte liet zelfs weten, dat hij een groot respect had voor de leider van GroenLinks: "Een ware politicus, deze Jesse Klaver, ondanks dat we het politiek gezien niet met elkaar eens zijn!". Achteraf kun je zeggen, dat hiermee de deur al weer op een kier werd gezet voor een nieuwe poging tot samenwerken.
Edith Schippers heeft plaatsgemaakt voor de nieuwe formateur Herman Tjeenk Willink. Een huisgenoot van de koninklijke familie. Een man met de reputatie, dat hij in het verleden, meerder moeizame formatiepogingen heeft doen gelukken. Dus..... als het nu niet lukt, dan ligt het niet aan de formateur! Opnieuw zijn er gesprekken gestart, o.l.v. Tjeenk Willink, met dezelfde 4 partijen, als waarbij het eerder mislukt was.
het zou dan toch niemand moeten verbazen, dat deze poging opnieuw mislukt is?
Nu wordt er wel duidelijk aangegeven waar het knelpunt zit: de migratie. En wie wordt meteen de zwarte piet toegeschoven? GroenLinks!!!
Hij krijgt nu de schuld, dat het op niets uitloopt. De schuld??? Ja, het ligt aan hem, dat een nieuwe regering bestaande uit deze 4 partijen niets wordt.
Ze waren elkaar zoveel nader gekomen. GroenLinks wil niet meegaan met een vluchtelingendeal, zoals gedaan met Turkije. Er zou een afspraak op tafel liggen van de andere partijleiders en Jesse Klaver weigert om hier genoegen mee te nemen. Er wordt van hem gevraagd geloof te hebben in datgene wat ze met elkaar afspreken. Geloof..... ook al zoiets!
Hoe is het met de Turkije deal gegaan? Een afspraak met Turkije, met Erdogan, een dictator, die te vertrouwen is? Hoe worden de vluchtelingen daar opgevangen? Wordt daar voldoende controle op uitgevoerd?
Ik heb er enige tijd geleden over geschreven, hier te lezen.
De PvdA die deze deal mede heeft gesloten samen met de VVD, zou een voorbeeld kunnen nemen aan Jesse Klaver. Hij heeft NEE gezegd en zijn partij staat achter hem.
In tegenstelling tot heel wat andere politici, die iets beloven, maar het niet nakomen, kan Jesse Klaver zichzelf aan blijven zien in de spiegel. Vele andere spiegels zullen beslaan, als daar in gekeken wordt.
Wat er de afgelopen weken in Manchester en nu dit weekend in Londen is gebeurd, is vreselijk. Laat ik dat meteen duidelijk zeggen.
Maar.....
Er is iets wat ik ook vreselijk vind. Op de manier, waarmee er wordt omgegaan. We krijgen beelden te zien, van huilende mensen, mannen en vrouwen die elkaar troosten, zoals in Manchester. Bloemen en teksten als: "Why?", "We love Ariane" (Ik had nog nooit van deze grote ster gehoord, maar dat is mijn tekort), "Love overcomes hate", enz.
Ik begrijp dat mensen dat nodig hebben, om iets met hun ontreddering te doen. Echter, bij "Pray for Manchester", heb ik vragen. Ik begrijp het wel en toch.....
"We pray", is het tegenovergestelde van: "We want to know what's the reason is behind this massacre!", "We want knowledge!", ofwel "Wij willen weten, hoe dit heeft kunnen gebeuren, wij willen KENNIS"!!!
"Wij willen weten hoe IS heeft kunnen ontstaan".
"Wij willen weten hoe zeker het is, dat IS de aanslag heeft opgeëist, waaruit bestaat deze mededeling?"
"Wij willen weten of deze mensen, die die aanslag opeisen, niet op te sporen zijn, met alle internetmogelijkheden?"
"Wij willen weten of het echt nodig is om oorlog te voeren tegen b.v. Syrië"
Nee..... "Wij bidden.....!"
Goed, als dat voor heel veel mensen belangrijk is, laat het dan zo, maar als het daar bij blijft en andere geluiden, worden niet gehoord?
Er wordt gezongen en men troost elkaar.
Men laat zich een "bij" tatoeëren, als blijk voor het meeleven met de slachtoffers. Maar de bij staat symbool voor de industriële revolutie in de 19de eeuw, binnen de textielfabrieken.
Deze bij is als het ware een schijnsymbool.
Niet de oorzaken worden ontbloot, nee, de broederschap wordt versterkt, d.m.v. troostende woorden en gebed.
Ofwel, men wordt in slaap gebracht en gehouden.
Er zullen zeker vragen oprijzen, maar de opstandigheid die bij deze vragen horen, wordt niet gehoord.
Ik hoorde op de tv dat Manchester altijd al een soort vergaarbak was van, bijvoorbeeld anarchisten. Dit begrip anarchisten wordt uitsluitend gebruikt voor hen, die rotzooi trappen. Maar anarchisten, waren en zijn juist mensen, die het onrecht willen aanpakken op een doordachte manier. Niet met zinloos geweld, vechten om het vechten dus. Bekende anarchisten zijn b.v. Max Stirner, Emma Goldman. In Nederland, Domela Nieuwenhuis en Anton Constandse. Mensen, die het individu centraal wilden stellen, de mens bewust wilden maken in welke wereld ze leven, dat ze daarin zelf een stem hebben, niet met zich moeten laten sollen, zich niet moeten laten onderdrukken.
Nee, de media geven aan dit begrip eveneens een valse uitleg. Hoe ga je met de taal om.
Wel is duidelijk, dat meteen na de aanslag in Manchester en nu na Londen, Theresa May strengere maatregelen zal nemen en..... meer politie op straat, strenger, harder, meedogenlozer. Optreden tegen extremisme en doorgaan met oorlogvoeren, daarmee de verharding en onbegrip in stand houden. Dit vraagt veel geld en ondertussen worden de noodzakelijke kosten voor een gezonde samenleving ingeboet, want in het belang van de veiligheid, enz.......
Gisteravond was er een Benefietconcert voor de slachtoffers van manchester. Ook dan zie ik teksten als "We love Angels". Maar geen teksten als: "Wij houden van de waarheid!". Alsof het volk als een schapenkudde wordt gezien: Stil maar, wij zullen jullie troosten en hoeden.... schapenvolk!
Nu vind ik schapen eigenlijk hele aandoenlijke beesten, goede en nuttige dieren. Maar wie is de herder? Ofwel door wie worden ze geleid? Door wie wordt het volk geleid? Door leiders, die het volk dom willen houden, zich voordoen alsof ze het goed voorhebben met de bevolking, maar ondertussen hun eigen macht willen doen toenemen.
Dus volk.... hoed je voor de herders die het ogenschijnlijk goed met je voorhebben.
Tweede Pinksterdag bestaat niet in Zweden. Eén dag om te vieren, dat de Heilige Geest is uitgestort, ooit, 2000 jaar geleden is genoeg.
Deze Pinksterdag/en zijn een confrontatie met dood en geweld. Laat het niet bij bidden, maar sta ook op!
Inmiddels al weer een paar weken terug in Zweden, kwam ik er niet toe te schrijven, werd teveel in beslag genomen door allerlei zaken die mijn aandacht vroegen.
Ondertussen volg ik wel het nieuws en weet zelfs niet eens waar te beginnen.
De foto die ik genomen heb in de haven van Travemünde laat de gevolgen zien van de Maastrichtse akkoorden uit 1992, waar Ruud Lubbers aan meegewerkt heeft. U weet wel, het verdrag over vrij verkeer van personen, goederen en diensten. De gevolgen zijn al jaren zichtbaar. Nederlandse chauffeurs die moeten concurreren met collega's uit Oost-Europese landen. In mijn ogen mensonwaardig. Voor hongerlonen en in de ogen van Nederlandse chauffeurs, een oneerlijke concurrentie. Maar deze chauffeur van de foto, die een slavenbestaan voert, hangt wél zijn schone was naar buiten!
Dat kun je van bijvoorbeeld het COA niet zeggen. In het opvangcentrum voor vluchtelingen in Ter Apel, worden de medewerkers daar, ziek, krijgen ernstige lichamelijke en geestelijke klachten. Het is not done hier ook maar iets over naar buiten te brengen. Sterker nog, het COA had in eerste instantie het onderzoek naar de oorzaken in eigen handen gehouden en verbood de medewerkers ermee naar buiten te komen. Ondanks dat, gingen een aantal mensen, anoniem, moedige klokkenluiders met de vuile was naar buiten en een aantal dagen later, maakte het COA bekend, een onafhankelijke commissie aan te stellen om onderzoek te doen. Hier is er meer over te lezen.
En dan is er nog iets dat zeer actueel is, de vuile was van Henry Keizer. Tot voor kort voorzitter van de VVD. Die dankzij Pieter Lakeman, voorzitter van de Stichting Onderzoek Bedrijfs Informatie, aangifte heeft gedaan van deze Keizer. Nu heeft "deze goede man", zich natuurlijk opgeofferd om de voortgang van de formatiegesprekken van zijn partij niet in de weg te staan. Maar de peilingen bij bijvoorbeeld Maurice de Hond laten geen enkele veranderingen zien, door dit schandaal rond Keizer, in de sympathie voor de VVD. De partij die flink verloren heeft bij de verkiezingen, doet alsof zij de grote winnaar is.
Nog een veel besproken VVDer is Joris Demmink. Nu volg ik de ontwikkelingen rond deze persoon nauwelijks, maar heb wel opgevangen, dat Erwin Lensink, u weet wel de zogenaamde "waxinelichtjehoudergooier" de hoop heeft gehad op zijn manier aandacht te vestigen op deze Demmink, door een boek over deze man door het raam te gooien van een politiebureau. Je kunt het eens zijn met zijn manier van handelen of niet, maar het feit dat Erwin Lensink, zonder ook maar een vorm van proces, wordt opgesloten in een gesloten inrichting en hoogstwaarschijnlijk onder de medicijnen zit. Dit is een groot onrecht wat hem wordt aangedaan. Hier zijn de bevindingen van Nico van den Ham te horen, die bij Erwin op bezoek is geweest.
Het moge voor iedereen duidelijk zijn, dat, mocht je vuile was naar buiten willen brengen over bijvoorbeeld het koningshuis en in dit geval over een gewezen hoge functionaris van de VVD of..... er zijn voorbeelden genoeg, dat je er voor gestraft zult worden. Gestraft omdat je ongehoorzaam bent!
Ik weet niet of het Klokkenluidershuis iets aan de situatie met Erwin Lensink kan doen, maar in de tijd dat hij zat opgesloten vanwege het gooien naar de koets, liet Amnesty International het afweten, met de woorden, dat dit geen zaak voor hen was. Ofwel, was je handen schoon in onschuld!
Eerst dacht ik, ik ga de boel op z'n kop zetten:
"De verkiezingsstrijd is toch leuk, o wat moet ik elke keer lachen als ik onze volksvertegenwoordigers op de tv zie of hoor".
Maar, nee, dat lukt me niet. Ik vind het té ernstig om er zelf zogenaamd leuk over te doen.
Ik heb maar één woord over voor de hele verkiezingscampagne: schandalig!!!
Of het nu bij Jinek is, of het Lagerhuis, of Nieuwsuur, ik houd het niet vol om lang te kijken. Werkelijk, ik kan er wel om janken!
Ik kan slechts concluderen, dat de interviewers, de programmamakers willen scoren, hoge kijkcijfers halen.
Leuk moet het zijn. Hoe vaak wordt er niet gelachen, terwijl er niets te lachen valt. We leven in het tijdperk van het "Leukisme".
Henk Krol wordt door iedere interviewer nog steeds aangesproken op z'n vergissing, op zijn fout rondom de AOW plannen en dan ook nog het door elkaar halen van AOW en WAO. Net of het dáár om moet gaan. Overigens vind ik het wel heel spijtig, dat 50+ samenwerking met de PVV niet uitsluit. Dezelfde Wilders, die nog maar 4 jaar geleden, binnen 9 uur de verhoging van de AOW leeftijd als breekpunt introk.
Het is leuk, als je als interviewer, de ander kapot kunt maken, klein probeert te krijgen.
Ontwaardingstendens!
Door de ander af te maken, belachelijk te maken, op z'n fouten af te rekenen, kom je zelf beter op het plaatje te staan.
Weer wordt het verleden bij de Gaykrant van Henk Krol er bij gesleept, waar hij onrechtmatige financiële zaken zou hebben gepleegd. "Is het niet een moeras, mijnheer Krol, wat aan u kleeft?!"
"Luister, deze zaak is door verschillende instanties en advocaten grondig onderzocht en uiteindelijk bleek het allemaal in orde te zijn, maar dat feit is niet of nauwelijks in het nieuws geweest!"
Pats, daar kunnen de interviewers Jinek en Pauw het mee doen. Echter, zij wuiven dat weg en trekken een gezicht van "Ja, ja, dat zal wel" en gaan dan over op een ander onderwerp.
En ondertussen sfeertje scheppen. Wat hebben we het leuk met elkaar!
Jan Roos krijgt de gelegenheid om met Pechtold aan tafel de Oekraïne kwestie aan de orde te stellen....., maar doet het niet. Hier is er een kritiek over te lezen.
We zien politici o, zo gezellig de straat op gaan, wat is het toch leuk!
Is er al één debat of interview aan de orde geweest, waarin de plannen van Trump worden besproken? Dat hij het al voor elkaar heeft, dat de bijdragen voor de NAVO verhoogd worden, dat er voor defensie meer geld opzij wordt gelegd?
Van der Leijen, de Duitse minister van defensie is er al helemaal mee akkoord gegaan!
Zelfs het CDA ziet de herinvoering van de dienstplicht als reëel. Krijg je weer echte kerels van!
Dat de armoede stijgt.
Dat de huurprijzen zijn gestegen en onbetaalbaar worden. Hier is te lezen hoe Emil Roemer het huizenbeleid verdedigt.
Dat de bijstandsuitkeringen gestegen zijn en geef dan niet de schuld aan de asielzoekers.
Dat er steeds meer banen worden weggegeven aan buitenlandse werknemers, denk aan vrachtwagenchauffeurs, die hun werk overgenomen zien worden door goedkope Oost- Europese chauffeurs.
DAt veel werknemers thuis zitten, mensen boven de 50 jaar en solliciteren waar ze maar kunnen, echter ze krijgen geen baan..... zijn te oud en zien hun WW uitkering overgaan in de bijstand, met alle gevolgen van dien.
De flexbanen.
De huizenbel, die in de afgelopen jaren opnieuw is gecreëerd.
Maar het gaat goed met de economie, wil men ons doen geloven.
Ja, de economie is gezond, maar de mensen zijn ziek.
Wie het woord kapitalisme in z'n mond neemt, is al direct verdacht. Ja, ja, maar Karl Marx heeft het goed gezien. Er komt steeds meer geld (dus macht) in minder handen. Ofwel, accumulatie theorie. Als gevolg zien we de "Verelendungs theorie" verwezenlijkt (er ontstaat een nieuw lompenproletariaat). De verontwaardiging is er nauwelijks nog. Dus er ontstaat geen klassenstrijd. Wij worden "vermaakt", ofwel, "Brood en spelen".
Met het communisme is nu ook het socialisme op de schroothoop van de geschiedenis gegooid. Alle ellende wordt door Wilders vertaald in de opkomst van uiterst rechts. Bewonderd door massamoordenaar Breivik!
Ik sta op dit moment aan de zee in Trelleborg. We gaan weer een poosje naar Nederland, maar zal me door de woelige verkiezingsgekte niet mee laten slepen.
Mijn bijdragen zullen de komende weken minder zijn.
