zaterdag 3 februari 2018

Een teken van leven.....!!!


Af en toe een eind lopen in bos en hei, is niet verkeerd.
Maar om overal op bordjes te zien staan: "Vrij wandelen op wegen en paden" is iets wat me intrigeert.


Vrij..... het meest misbruikte woord van deze tijd. Wat is vrij? Wie is/zijn er vrij?
Wie bepaalt dat je vrij bent?


Resultaat van de storm, 19 januari.




Hondse belangstelling!

Bijzonder natuurfenomeen!


Leefse!

Aaltje.

vrijdag 19 januari 2018

Naar Nederland..... en niet als vluchteling.....!!!


Ondanks dat de natuur hier prachtig is, laten we Zweden vanaf dit weekend voor een aantal weken achter ons.
Ofwel, op naar Nederland😊
Even weer in mijn eigen taal kunnen praten. Ik hoop althans Mensen te treffen!!!
En een aantal zaken ondernemen, die hier minder voor handen zijn, zoals o.a. pianostudie en stemwerk.
Ik neem in ieder geval ook mijn fototoestel mee!

Na het lezen van dit artikel in doorbraak over controle, kun je je afvragen waarom ik eigenlijk naar Nederland toe wil.
Tja.....
Maar ook in Zweden, is de controle meer en meer in opmars. O.a de ontwikkeling van chips in je hand geplanteerd, is hot onder hoog opgeleide jongeren. Kun je o.a. handig gebruik van maken, als "instapkaartje" voor het openbaar vervoer.
In dit artikel maakt Willem Wachtmeester melding van het verdwijnen van geld als betaalmiddel!

Vanmiddag hoorde ik, dat in Zweden, jongere asielzoekers, uitgebreid onderzocht worden, om te achterhalen of ze werkelijk jonger zijn dan 18 jaar. Artsen zijn gedwongen daaraan mee te doen, terwijl ze weten dat het een onderzoek is, van "lik me vestje". Natte vingerwerk, twijfelachtig.
Ook hieruit blijkt weer dat het maatregelen zijn, om de grote angst voor "aanzuigende werking", te maskeren. Hiermee is alles verklaard.
Overigens, wij kunnen in Europa ook geen 60 miljoen vluchtelingen opnemen.
Maar over het feit dat de westerse wereld zelf verantwoordelijk is voor de conflicten die er zijn, daarover moet gezwegen worden.

Hoe dan ook, het betekent, dat ik wat minder op mijn blog en Google+ aanwezig zal zijn in de komende weken!

Leefse!

Altje.




zaterdag 13 januari 2018

Zeerijp.....!!!



Voor het meisje, was dit een geweldig dorp. Rustig en toch niet te rustig en zeker niet saai.
Er was een kruidenier, waar de stroop met hulp van een grote lepel uit een ton werd geschept en in een daarvoor geschikte pot werd overgegoten, een pot die de klant zelf had meegenomen.
De schoenmaker had er werk, in de werkplaats van de smid kwamen er klanken, waardoor je wist, dat er hard gewerkt werd.
Bij de garage kon je zo naar binnen lopen, ook daar was altijd wel een auto waar aan gesleuteld werd.
De kuiper, met z'n tonnen en vaten, zweette wat af.
De deuren stonden bij al die hard werkende mensen open, je kon altijd naar binnen kijken.

Dan de boer, met z'n vele koeien, waar dat kind zo graag was, kijkend, luisterend naar de vele geluiden, het grazen, het ritmische malen van die enorme kaken, de warmte die van de lijven voelbaar was. Een veilige, vertrouwde sfeer, waar dit meisje ontzag voor had.

De molen, met de naam "de Leeuw", hoorde bij het dorp en bij de graansilo was het vaak een drukte van vrachtwagens die ladingen ophaalden en weg brachten.

Kinderen speelden op straat, tikkertje, knikkeren, touwtje springen, slootje springen. Op 11 november, in het donker, liepen kinderen van deur tot deur met hun uitgeholde suikerbieten, en een kaarsje er in, om dan enthousiast een liedje te zingen in de verwachting, iets lekkers te krijgen.

En ja, dan de kerken, twee waren het er. De witte kerk, een doopsgezinde gemeente. Daar liep het meisje wat schielijk langs, want voor die kerk liep af en toe een man, mager en in het zwart, de dominee, en die zag er niet erg vertrouwenwekkend uit, eerder een beetje eng.
Nee, dan de grote Jacobuskerk, waarvan de toren naast het kerkgebouw stond en waar zij iedere week naar de zondagsschool ging. Niet omdat zij uit een christelijk gezin kwam, maar als levensbeschouwelijke bijdrage in de opvoeding.

Dan waren er twee café's, aan beide uiteinden van het dorp. Daar werden vergaderingen gehouden en kwamen de mannen, moe na hun werk nog even bij elkaar om de o zo nodige stand van zaken in hun dorp te bespreken. Er was altijd wel iets dat de aandacht vroeg, zoals bijvoorbeeld de voetbalvereniging.

Het meisje, hoorde hier in dit dorp, waar ze naast de openbare school woonde, waar haar vader het hoofd van was.
Dat was niet gemakkelijk voor haar, maar dat is een ander verhaal.

Het gelukkigst was ze in dat dorp, wanneer het 's avonds donker was, naar huis liep, maar nog niet thuis was, even in "nergens wonen land" verkeerde en de lichtjes zag in de boerderijen die verspreid in het vlakke land lagen. Op dat tijdstip molken de boeren hun koeien en lag er een vredige sfeer over het dorp.

Nee, ze hoefde geen angst te hebben voor onverwachtse bulderende gevaren in het dorp!!!

Het meisje woonde ongeveer 10 jaar in dit dorp en verhuisde naar een grote stad: Arnhem.
Weg was het dorp, werd een herinnering, waar ze af en toe terugkeerde, maar waar het nooit meer zo was als toen.....!

Weer vele jaren later woonde ze in andere plaatsen en vertrok zelfs uit Nederland.
Het dorp, waar ze heel af en toe nog eens kwam en een wandeling door de Hoofdstraat....."Ja, daar was toen de kruidenier; daar woonde een vriendinnetje; in dat huis heb ik gelogeerd; op dat pad in het land maakte ik huisjes voor slakken; en in dat huis woonde ik!", reacties opriep, werd nog verder weggeborgen in de plek van de ziel, waar herinneringen bewaard worden.

8 Januari!

Het bulderde!!!
De grond schudde !!!
Er werd op het bestaan van 440 bewoners, waaronder kinderen, onverwachts een grote inbreuk gedaan.
Een aardbeving!!!
Voor de zoveelste keer!!!
Opnieuw..... geen veiligheid!!!

Het dorp van toen is een voorbeeld geworden van de teloorgang van het platteland, ten faveure van, volgens sommigen, ondernemingsgewijze productiemethoden en weer anderen spreken van kapitalisme! Kies zelf maar welke van de twee.
Nog anders gezegd, de belangen van de oorspronkelijke bewoners van Groningen zijn volledig ondergeschikt gemaakt aan de belangen van aandeelhouders van de NAM. Dat Nederland blij mocht zijn met de olievondsten, staat in schril contrast met de verantwoordelijkheid naar de bewoners toe.

Het is in feite een grof schandaal!!!

Ik heb groot respect voor de terechte verontwaardiging van deze opstandige Groningers!

Dit meisje was ik zelf en was deze week in gedachten terug in het dorp waar ik geboren ben: ZEERIJP!

Leefse!

Aaltje.











maandag 1 januari 2018

Welkom 2018.....!!!




Vlak voor het einde van 2017, zag het er gisteravond, Oudejaarsavond, ineens prachtig uit, dankzij een stevige sneeuwbui.


Nu de weg vervolgen .....

Goede reis allemaal in 2018!!!

Leefse!

Aaltje.

zaterdag 30 december 2017

2017..... een afscheid.....!!!


De meeste mensen kijken deze dagen terug op het afgelopen jaar.
Zo ook ik.
Eén aspect uit mijn afgelopen jaar wil ik er uitlichten:
Het in laten slapen van onze poes Isabo.
Dit volgende artikel is dan ook het meest bestemd voor hen die iets met dieren hebben.
De Frans-joodse filosoof Emmanuel Levinas schrijft in zijn boek: "Het menselijk gelaat", dat, 'Zodra het aangezicht van je lijdende medemens je niets meer te zeggen heeft, dan ben je niet langer een mens!'
Hier wil ik aan toe voegen, dat dit evenzo geldt voor de lijdende dieren!

Wij hebben 7 jaar lang een prachtige poes gehad. Een beestje, dat helemaal verwaarloosd bij ons kwam. Een Siamese kat (geen ras), dat toen al 12 jaar oud was en met haar ruim 19 jaar, was ze OP!
We hebben van en met haar genoten, het was wederzijds!!!
En wat geeft het verlies van een huisdier verdriet!

Een paar jaar geleden heb ik een "gedicht" geschreven en op deze laatste dag van het jaar wil ik dit hier plaatsen. Op een dag waarop veel huisdieren het moeilijk hebben en.....
Als een afscheid van 2017!


Vele jaren lang
werd ik geplaagd door nare dromen
van katten, monsters waren het, héél groot
haalden naar me uit met hun immense klauwen.

Ik sloot me op, achter dikke deuren
wilde ontsnappen aan hun geweld
Telkens wisten ze mij weer te vinden
er was niet aan te ontkomen, ze gaven nimmer op.

Tot ik begreep, zij willen mij iets zeggen
mij wijzen op..... mijzelf.
Niet in de katten ligt iets "kwaads" besloten,
het is een grote angst, diep in mij.

Ik leerde in mijn ziel te kijken
mijn eenzaamheid te zien.
Lang, veel te lang had ik mijzelf verlaten
misbruikt geweest, me laten onderdrukken.

De katten leerden mij hoe ik kon genezen,
ze zeiden "kijk naar ons, wij doen jou géén pijn.
Leer net als wij, het leven te vertrouwen,
maar lever je nóóit uit, behoud je eigenheid

Wij zijn niet te dresseren, door geen enkele macht,
wij blijven in de kern een onafhankelijk wezen.
houd allereerst van jezelf,
pas dan kun je óók van een ander houden!".

Natuurlijk ging dat niet vanzelf
het vroeg van mij veel strijd,
om net als de soevereine kat,
mijn eigen ik terug te vinden.

De monsters uit mijn dromen
verdwenen gaandeweg,
zij plaagden mij niet langer
in mij ontstond nu rust.

Tot op een zekere nacht
er weer een kat in mijn droom verscheen.
Hij vroeg mij zijn naam te raden
ik noemde er enkele, hij schudde telkens "neen".

Ineens wist ik het ankwoord
en sprak: "Jouw naam is VREUGDE!"
Zijn ogen lichtten op, voelde zich begrepen,
schonk me een glimlach en vertrok.

Weer later in de tijd,
mijn hart inmiddels geopend voor nieuwe liefde,
werd mijn man en mij gevraagd
een poes bij ons in huis te nemen.

Nooit zal ik meer vergeten
hoe deze poes toen bij ons kwam
gehavend, verwaarloosd, ziek en niet meer zo jong
keek zij ons aan met OGEN....!

Wij gingen voor haar zorgen
zij knapte op, werd weer gezond,
zij vroeg ons haar te vertrouwen
en kregen er VREUGDE voor terug!!!




Dit wens ik ieder mens en andere dieren toe:
Laat je authentieke IK, nooit onderdrukken,
word wie je bent!!!
Heb het goed in 2018!

Leefse!

Aaltje.





vrijdag 29 december 2017

Links.... rechts..... midden....???


Tussen neus en lippen door, hoorde ik de cabaretiere Louise Korthals in een interview zeggen, (waar ik inviel en maar een stukje van heb gehoord), dat Dolf Jansen, met wie zij samen op de planken staat, van zijn linkse imago af wil.
Af wil van het linkse imago?

Wat ben je dan voor iemand? Ik bedoel wat heeft het links zijn dan ooit betekend voor deze Dolf?
Meegaan met links in de tijd, dat het "in" is om links te zijn en zodra de wind vanuit een andere hoek gaat waaien, daarin meegaan?
Dat kan dus ook nog?
Niet links, ofwel socialistisch zijn, omdat je wilt strijden voor gelijkheid, vrijheid en solidariteit?!

Tja, links is uit, niet meer van deze tijd, je moet liberaal zijn.
Of een ander geluid: "Het gaat niet meer om links, of om rechtse politiek"
Vrijheid!!!
Vrijheid voor wie?
Voor de ondernemer!
De multinationals!

Deze week was er op de Duitse tv een kort item over de verrechtsing in Denemarken.
Dat land waar vluchtelingen 2 jaar geleden hun bezittingen af moesten staan, bij binnenkomst aan de grens.
Dit Denemarken is sinds half november voorzitter van het comité van ministers van de Raad van Europa. Dit houdt o.a. in, dat zij moeten toezien, dat de mensenrechten nageleefd worden in de lidstaten. Hier is meer erover te lezen.
Maar wat zich nu afspeelt tegelijkertijd in Denemarken, gaat lijnrecht tegen deze doelstelling in. Want, onder verwijzing van één crimineel, woonachtig in Denemarken en uit Kroatië afkomstig, die niet uitgeleverd kan worden, wordt een fundamenteel mensenrecht ter discussie gesteld door uiterst rechts en wordt het vuurtje in de Deense samenleving opgestookt, dat buitenlanders eruit gezet moeten kunnen worden. Deze kleine uiterst rechtse volkspartij, krijgt daarin de steun van de minister-president Rasmussen, omdat hij deze partij nodig heeft, om te kunnen regeren. Waarmee ook deze man in troebel water vist.
Hier is het 2 minuten durend filmpje te zien.

In Oostenrijk gaat het dezelfde kant op..... Optreden tegen de vluchtelingen, weg met de Juncker-Merkel koers.
De Brexit is naar mijn idee gesteund door de gedachte, dat er teveel buitenlanders in Groot-Brittanië wonen en daartegen  moet een halt worden toegeroepen.
Sentimenten, die maar wat graag worden aangewakkerd.
Oostenrijk gaat Polen en Hongarije achterna.
De EU is nog te links! Als het ware!
Het Europa van nu is niet de Europa die ik me wens, maar het dan gaan zoeken in uiterst rechtse partijen?
Nee! Nee! Nee!
De stap van uiterst rechts naar fascisme is heel klein.

Catalonië wil een republiek worden. Het kenmerk van een republiek is, dat er geen koningshuis aan de top staat. Dit gegeven hoor je nooit bij de commentaren. Dit land, Catalonië, wat een volwaardig land is, wil onafhankelijk worden van het koninkrijk Spanje. De huidige koning Felipe VI, die tegen de vrijmaking is, en dit luid en duidelijk heeft verkondigd, kan bestaan, dank zij, de fascistische dictator Franco, die het koningshuis in Spanje heeft doen herintreden.
Catalonië wil een eigen land zijn, zonder inmenging van de Spaanse monarchie.
Je hoort bijna uitsluitend voor de media, dat de onafhankelijkheidsstrijd voor tweespalt binnen de gemeenschap zorgt.
Tja.....

De beroemde cellist Pablo Casals, Catalaan, hadden de fascisten het liefst op het podium gezet, met zijn cello en afgehakte onderarmen.
Een kleine introductie over deze grote musicus, is te zien op het filmpje, met prachtig inleidende woorden van Albert Einstein!


Bij het uitbreken van de Spaanse burgeroorlog in 1936, is er een pianoconcert afgebroken, in de concertzaal werden de lichten gedoofd, op de vleugel werd een kaars geplaatst en speelde de concertpianist de Marche funebre van Chopin.
Hierna verlieten de bezoekers zwijgend de zaal.
Stof tot nadenken!


Leefse!

Aaltje.