Vogelvrije klokkenluiders

Vroeger, lang, lang geleden, vertelde de meester over horigen.
Tja, horigen, de horigen, wat moest ik daarmee? Ik vond het wel een mooi woord, net zoiets als dat iemand vogelvrij verklaard was. Vond ik ook al zo mooi klinken als kind. Wat wil je nog meer? Vogels vliegen van noord naar zuid en weer terug, kennen geen grenzen, ze vliegen waar ze naar toe willen. Nestje bouwen, druk zijn, voedsel zoeken, geen gevaar te bekennen. Vliegtuigen had je in de middeleeuwen nog niet, laat staan Schiphol, windmolens en elektriciteitsdraden.
Waarom was het dan zo slecht gesteld met een vogelvrij verklaarde?
De meester maakte er een spannend verhaal van, voor de vogelvrij verklaarde lag het gevaar achter elke struik op de loer, dus in mijn kinderhoofd speelde zich een worsteling af, om uiteindelijk te moeten erkennen, dat vogelvrij zijn, niets te maken had met de vrijheid van vogels, laat staan vrije vogels. Hooguit werd hij als een vogel opgezweept van noord naar zuid.
Hoe zit het dan met horigen?
Horigen, stonden in dienst van een heer, die de macht over hen had, die zij moesten gehoorzamen. Ze hadden nauwelijks rechten, hun positie stond bijna gelijk aan een slaaf. Misschien was een vogelvrij verklaarde, dan wel iemand, of een horige, die ongehoorzaam was geweest aan zijn heer, of moet ik zeggen Heer, een wereldse dan wel te verstaan, die het heeeeerlijke recht had, de mensen die op zijn gebied geboren waren, op deze wijze te straffen, vogelvrij te verklaren?! Maar dat heeft de meester er niet bij verteld. Nee, een vogelvrij verklaarde is ongehoorzaam geweest en dat is het ergste wat je kunt doen!

Vogelvrijen en horigen zijn woorden die je heden ten dage niet meer hoort, want ze passen niet meer. Nee, er zijn andere woorden ontstaan. Klokkenluiders heten ze nu.
Vroeger, als lagere schoolkind zou ik de associatie hebben gehad met mannen, die aan dikke touwen hingen om de klokken te laten luiden, en niet te vergeten de klokkenluider van de Notre Dame de Paris.
De klokkenluiders van nu weten waar de klepel hangt. Het zijn mensen, die misstanden naar buiten brengen, zoals groot onrecht dat wordt aangericht binnen hun werk en wat ze niet met hun geweten in overeenstemming kunnen brengen. En in plaats van dat ze door collega's of in z'n algemeenheid door hun medemens gesteund worden, worden ze maar al te vaak als instabiel of als het brein geëlimineerd. Schandalig!
Dan begint de ellende, ze worden als ongehoorzaam bestempeld voor het systeem en worden bestraft, op non-actief gezet, of gedwongen te zwijgen of ontslagen, verliezen hun rechten, enz.

Er zijn nu plannen voor een "Klokkenluidershuis". Opvang en juridische begeleiding van klokkenluiders.
Het is als een contradictio in terminis.
Toch..... ik hoop werkelijk, dat het zal werken.
Want, is het niet zo, éénmaal ongehoorzaam, dan achtervolgt dit je de rest van je carriere ?! En dan ben je uiteindelijk toch nog een vogelvrij verklaarde!

Leefse
Aleke.

"Kingsday" in the Netherlands

Hortense de Beauharnais (1783-1837).

 

 

Today, it is Koningsdag, ("Kingsday") in the Netherlands. I don't want to write about it, others will do that.
No, I want to pay attention to the first Queen of Holland, or better to say, the Republic of the Netherlands, as they called it in those days.
To be Queen of a Republic is an antithesis, just like a square cirkel.

Hortense de Beauharnais (1783-1836), was daughter of
Alexandre Francois Marie de Beauharnais and
Marie Rose Josephine Tascher de la Pagerie, born on Martinique.
During the French Revolution, her father Alexandre, has been wrongfully killed under the guillotine.
After that, she met the young unknown Napoleon Bonaparte and they married.
So Napoleon became the stepfather of Hortense and she was very fond of him. Till the end of his life, she supported him.

Hortense was forced, to merry Louis, a brother of Napoleon Bonaparte, who called himself Lodewijk, from the moment they led the kingship in the Netherlands.

In the beginning, when Lodewijk had his first speech, he spoke to a large audience in a meeting and said: "I am your King". But this Frenchman, couldn't speak clearly Dutch, so the word "King" had been heard as: "I am your Konijn (Rabbit)". At the back of the auditorium, some people laughed.
He repeated his words "I am your King" and again, the audience heard the word King as Konijn (Rabbit). At that moment all the people laughed loudly and
King Lodewijk asked a man standing beside him: "Why do they laugh?". This man explained it to him, he understood it and...... he laughed with them!

A year later, during a flood in Zeeland, a part of the Netherlands, he was one of the first who was presented to encourage the victims. This made a big impression on the population.
Although, the marriage of Hortense and Lodewijk wasn't happy, they were a favourite couple and did many good things for the inhabitants of Holland.

Hortense was an inspired artist. She was a great vocalist, pianist and composer.
She wrote the song: "Les jeunes reves de l'amour" and the song:
"Partant pour la Syrie", that has been the French national anthem, from 1852 till 1870.
Both songs do I want to share with you.

Keep alive
Aleke.

P.S. English is not my native language, but I use the principle: Not HOW I write, but WHAT I write is important.

Koningsdag in Nederland

In Nederland is het vandaag de zogeheten Koningsdag. Daar hoef ik geen aandacht aan te besteden, dat wordt volop door anderen gedaan.
Nee, ik wil aandacht schenken aan de eerste Koningin in Holland, of zoals het toen heette de Republiek der Nederlanden.
Koningin zijn van een Republiek is op zich een tegenstelling, zoals het dragen van 'gouden oorijzers'.

Hortense de Beauharnais (1783-1836), was de dochter van
Alexandre Francois Marie de Beauharnais en
Marie Rose Josephine Tascher de la Pagerie, geboren op Martinique.
Tijdens de Franse Revolutie is haar vader Alexandre onder de guillotine, ten onrechte gedood.
Josephine leerde daarop de toen nog jonge en onbekende Napoleon Bonaparte kennen en zij huwden met elkaar.
Hortense kreeg Napoleon als stiefvader en zij was zeer op hem gesteld, tot het laatste moment van zijn leven, heeft zij hem gesteund.

Hortense werd gedwongen te trouwen met een broer van Napoleon Bonaparte, Louis, de zich later in Holland noemende Lodewijk Napoleon. In Nederland voerden zij een aantal jaren het koningschap.

In het begin, toen Lodewijk als koning aantrad, sprak hij in een voltallige vergadering in een auditorium, de woorden: "Ik ben uw Koning". Daar deze Fransman de Nederlandse taal slecht beheerste, werd het woord koning door de grote groep mensen, verstaan als konijn, dus: "Ik ben uw Konijn". Achter in de zaal werd gelachen, de koning herhaalde nog een keer de woorden: "Ik ben uw Koning". Maar opnieuw werd het koning, konijn. Nu barstte de hele zaal in lachen uit. Koning Lodewijk vroeg aan iemand die naast hem stond, waarom ze zo moesten lachen. Hij kreeg een korte uitleg en begreep het en ......... kon mee lachen!
Een jaar later, toen er in Zeeland een overstroming was, was hij als één van de eersten ter plekke om de mensen te bemoedigen. Dit heeft grote indruk gemaakt op de bevolking.
Hoewel Hortense en Lodewijk het samen niet goed hadden, waren zij geliefd in Nederland en hebben daar veel goeds gedaan.

Hortense had grote artistieke bekwaamheden. Zij was een groot zangeres, pianiste en componiste.
Zij heeft het lied: 'Partant pour la Syrie' geschreven, dat van 1852 tot 1870 het Franse volkslied is geweest.
Zowel dit lied als een het lied 'Les jeunes reves de l 'amour', wil ik graag met u delen.

Leefse
Aleke.

Een buste voor Aletta Jacobs

Vandaag werd op Radio 1 aandacht besteed aan de gruwelijkheden van de Eerste Wereldoorlog, waarbij de naam van Aletta Jacobs werd genoemd als één van de vrouwen die zich krachtig tegen deze oorlog heeft gekeerd.
Op 19-02-2015 heb ik een artikel over een aspect van deze eerste vrouwelijke arts in Nederland, Aletta Jacobs (1854-1929) geschreven : het langdurig staan van vrouwelijk personeel in winkels.

Daarnaast is zij presidente geweest van de Vereniging voor vrouwenkiesrecht.
In 1915, heeft zij, in die hoedanigheid, in Den Haag, een Internationale Vrouwencongres georganiseerd.
Een strijdbare taak, van een pacifistische vrouw, waar zij zich met vele anderen helemaal voor heeft ingezet: 'Er moest een einde komen aan die oorlog'.
Zij geloofden er in, dat, zodra vrouwen op politiek gebied, niet meer als onmondig beschouwd zouden worden, de oorlog bestreden zou kunnen worden en er daadwerkelijk iets zou veranderen.

Vandaag wordt een buste van haar geplaatst in Den Haag.
Hoe zou deze vrouw dit vinden? Tijdens haar leven heeft zij de voldoening mogen smaken van het behalen van haar grootste succes: Het invoeren van het algemeen kiesrecht, voor vrouwen in 1919.
Zou ze blij zijn met deze buste?
Is er dankzij vrouwen werkelijk een grote verbetering gekomen voor iedereen?

Zij had een grote bewondering voor de Noorse schrijver, dichter, journalist en politicus: Björnstjerne Björnson. Hij sprak een keer in een rede, waar Aletta Jacobs aanwezig was, de volgende woorden:
"Wilt gij de oorlog tegengaan, begin dan met de leugen in de politiek en in de diplomatie te bestrijden".

Leefse
Aleke.

Wahn oder Glaube.

Verachten Sie nicht zu schnell einen Wahn, denn ein Wahn ist ein privater Glaube, so wie Religion ein kollektiver Wahn ist. Es gibt kein Unterschied.
Beide sind nicht beweisbar. Alle Argumente die man entgegen setzen kann, werden zur Seite gelegt. Man glaubt auf eine irrationale Weise, mit absoluter Sicherheit und offenbar benötigt der Mensch das. Aber, ob es sich um einen Wahn handelt oder ein Glaube, es gibt kein Unterschied. Die Frage ist, ist es heilsam? Und das ist wichtig. Wenn ein Wahn heilsam ist, können Sie es ein Glaube nennen. Und wenn ein Glaube nicht heilsam ist, lass es dann bitte ein Wahn bleiben.

Gedanken von Thieu Wertenbroek, Arzt-Psychiater und theoretisch Physiker, in einem Radiointerview über "Wahn und Wirklichkeit" aus 1996.
(übersetz von Holländisch auf Deutsch).

Diese Aussage, habe ich mir oft angehört, (denn ich hatte es aufgenommen) und  mich gefragt, was er damit aussagen will?!
Ich möchte Ihnen dieser Text nun gerne vorlegen.
Etwas zum nachdenken!

Lebe
Aleke.

P.S. Deutsch ist nicht meine Muttersprache

Waan of geloof?

Kijkt u niet teveel neer op een waan, want een waan is een privégeloof, zoals het geloof een collectieve waan is.
Er is geen enkel verschil.
Beiden zijn niet bewijsbaar. Alle argumenten worden terzijde gelegd. Men gelooft op een irrationele manier, met absolute zekerheid. En dat heeft een mens blijkbaar nodig. Maar of het nu een waan of een geloof is, het maakt geen enkel verschil. Het enige is, is het heilzaam? En dáár gaat het om. Als een waan heilzaam is, mag u het een geloof noemen. En als een geloof niet heilzaam is, laat het dan maar een waan.

Thieu Wertenbroek ( theoretisch fysicus, arts-psychiater, in een radio interview in 1996 over "Waan en werkelijkheid").


Deze uitspraak heb ik opgenomen en heel wat keren beluisterd......want wat zegt hij nu precies?
Ik wil er niets aan toevoegen. Het is iets om over na te denken!

Leefse
Aleke.

Delusion or belief?

Don't look down too much on a delusion, because a delusion is a private belief, as belief is a collective delusion.

There is no difference.

Both aren't provable. All contrary arguments will be set aside.

They believe in an irrational way, with absolute confidence. Apperently, a human being needs this. But whether it is a delusion or a belief, that makes no difference. The only question is, is it beneficial? That's the point. If a delusion is beneficial, you can call it a belief. If belief is not beneficial, you better can let it be a delusion.

Thieu Wertenbroek ( theoretical physicist and physician-psychatrist, in a radio interview in 1996, about "Delusion and reality").

I have listened to this interview (I had it on a tape) and wondered: "What does he exactly mean with his statement?"

It is something to think about!

Keep alive

Aleke.